آبمیوه گیری که لازم نداشتم رفت تو شیپور!

اوایل خرداد ماه بود گرمای تابستونی شروع شد. گرمایی که توش از همه بیشتر نوشیدنی های خنک می چسبه و انواع بستنی. واسه همین منم تصمیم گرفتم هر روز که بچه ها از کلاس های تابستونی بر می گردن، با یه خوارکی سرد و دلچسب ازشون استقبال کنم. روزهای اول خودم بستنی درست می کردم. راستش من علاقه خاصی به آشپزی و شیرینی پزی دارم. برای همین ترجیح می دادم بر اساس طبع بچه هام، بستنی درست کنم.
بعد از چند روز به ذهنم رسید که بستنی رو با آب میوه های طبیعی سرو کنم. برای این کار به سراغ آبمیوه گیری ام رفتم که به خاطر محدودیت فضای آشپز خونه توی انباری گذاشته بودم. البته همون طور که حدس می زدم دیگه کار نمی کرد. تقریبا هفت سالی میشد که خریده بودمش و همه جوره هم ازش کار کشیده بودم.
واسه همین یه دستگاه آبمیوه گیری جدید خریدم. از اونجایی هم که دنبال یه مارک خوب بودم، مجبور شدم کلی بابتش پول بدم. ولی خب فکر کردم به جاش تا چند سال برام کار میکنه. به خصوص که می تونم با این آبمیوه گیری هر روز یه خوراکی مقوی و خوشمزه برای خانواده ام و مهمون هام تهیه کنم.
روزه های اول که از بچه ها و همسرم با انواع مختلف آبمیوه ها استقبال می کردم، براشون جذاب بود. اما کم کم ترجیح دادن بستنی رو ساده سرو کنم و برای تزئینش از برش های میوه استفاده کنم. فکر کردم شاید از آبمیوه خسته شدن. ولی الان که تقریبا نزدیک دو ماه از خرید آبمیوه گیری گذشته، هیچ کدوم تمایلی به خوردن آب میوه ندارن. البته من خودم هم همیشه دوست دارم خود میوه رو بخورم تا آبمیوه اش رو. واسه همین تو این مدت هر وقت هم مهمون اومد، من با شربت و بستنی به جای آب میوه ازش پذیرایی کردم.
راستش یکی دیگه از علت هایی که تمایل داشتم به جای آب میوه از شربت برای پذیرایی استفاده کنم، دردسرهایی هست که بعد از هر بار به کار بردن دستگاه آبمیوه گیری باید از سر بگذرونی. منم وقت چندانی و همچنین فضای کافی تو آشپزخونم ندارم که بخوام برای دو لیوان آب میوه، کل دستگاه رو بشورم و بذارم خشک شه.
واسه همین وقتی دیدم دستگاه آبمیوه گیری ای که کلی پول هم بابتش داده بودم، بدون استفاده گوشه آشپزخونه مونده، تصمیم گرفتم قبل از اینکه مدلش قدیمی بشه و کهنه به حساب بیاد بفروشمش. این طوری حداقل می تونستم با پولش وسایل دیگه ای که لازم داشتم رو بخرم.
برای فروش آبمیوه گیری، سری به سمساری زدم. اما وقتی دیدم سمسار می خواد بابت چندبار استفاده کردن از این دستگاه، نصف ارزش واقعی اون بهم پول بده، منصرف شدم. راستش فهمیدم سمساری جایی نیست که بشه توش یه کالای خوب رو به قیمت مناسب فروخت. البته شاید هم سمسار حق داره که با قیمت پایین می خره. چون اون هم باید یه سودی این وسط ببره.
برای همین، راه دیگه ای رو انتخاب کردم. این بار بین در و همسایه و توی کلاس های آموزشی که می رفتیم به همه سپردم اگه کسی یه آبمیوه گیری سالم در حد نو می خواد، من می تونم با قیمت کمتر از بازار بهش بفروشم. ولی خب این شیوه پیدا کردن مشتری دیگه اینقدر سنتیه که آدم نباید امیدی هم به نتیجه بخش بودنش، داشته باشه.
البته اینو وقتی فهمیدم که سایت شیپور و راه مبادله کالا به کمک اینترنت رو شناختم. اونجا بود که فهمیدم مردم اینقدر دغدغه دارن که دیگه این سفارش ها و گوش به گوش کردن برای فروش وسایل رو یه لحظه بعد از یاد می برن اما به خاطر استفاده روزانه اشون از اینترنت، همیشه حواسشون هست اگه بخوان چیزی بخرن باید به مراکز فروش مخصوص سر بزنن.
حالا اینکه چی شد من شیپور رو شناختم به روزی بر میگرده که دخترم یه کلیپ خیلی بانمک از معرفی این سایت به من نشون داد. بعد از این ماجرا من که کنجکاو شده بودم شیپور چجور سایتی میتونه باشه، بهش سر زدم و این طوری شد که به طور رایگان، یه آگهی فروش آبمیوه گیری تو این سایت گذاشتم.
خوبی استفاده از این سایت برای فروش اجناسی که دیگه به کارمون نمیاد، در تعداد بالای مراجعانی هست که داره. در واقع هر مراجع می تونه خودش یه خریدار بالقوه باشه. در این صورت دیگه لازم نیست نگران فروش نرفتن اجناسمون توی این سایت باشیم.
شما هم اگه الان به ذهنتون رسید که یه وسیله بدون کاربرد توی خونتون دارین قبل از هر چیز دست به کار بشین و با یه عکس واضح از اون، توی شیپور آگهی فروش بذارین.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.