با شیپور یه مقاله‌ توپ از قیمت رهن و اجاره مسکن نوشتم!

اونایی که دوران دانشجویی رو تجربه کردن خوب میدونن من چی میگم. کل دوران دانشگاه یه طرف اون چند واحد کارآموزی و پروژه‌ی آخر هم یه طرف. کلی واحد پاس میکنی و این آخر تا این چند واحد رو نگذرونی بهت مدرک نمیدن.
از همون دوران دبیرستان مباحث و اخبار اقتصادی رو دنبال میکردم و تصورم این بود که میتونم موفق بشم. برای همین همیشه پیگیر اخبار روز و مقالات اقتصادی بودم و سعی میکردم روزنامه‌ها و مجلات اقتصادی رو مطالعه کنم. وقتی هم قرار شد برم دانشگاه تصمیم گرفتم بین رشته‌های اقتصاد یا حسابداری یکی رو انتخاب کنم.
رتبه‌ام بد نشده بود و چند جایی رو انتخاب رشته کردم تا اینکه تونستم تو رشته‌ی اقتصاد قبول بشم. خیلی‌ها مخالف این بودن که برم تو این رشته و میگفتن آینده نداره ولی من جدا دنبال این بودم که تو زمینه‌ای که علاقه دارم درس بخونم. تو همون دوران دانشجویی و ترم‌های اول خیلی زود خودم رو نشون دادم و تقریبا اساتید از شوق سرشار و استعداد من تو این رشته با خبر شده بودن.
هر ترم هم جزو ۳ نفر برتر کلاس میشدم ولی خودم خیلی دوست نداشتم روی مباحث تئوری متمرکز بشم و دنبال این بودم که تو کارهای عملی‌تر مشارکت داشته باشم. برای همین از نشریه داخلی دانشگاه و نوشتن مقالات اقتصادی شروع کردم و سعی داشتم تو همایش‌های مختلف اقتصادی که برگزار میشد شرکت کنم. چند تا از مقالات و مطالبی هم که نوشته بودم برنده‌ شد و چند تا لوح و جایزه هم گرفتم. تقریبا دیگه همه‌ی همکلاسی‌هام میدونستن دانشجوی فعالی هستم و یه وقتایی هم سر به سرم میذاشتن.
هر چی ترم‌ها بالاتر میرفت و مباحث تخصصی‌تر میشد مطالعات منم بیشتر میشد تا اینکه با چند تا از اساتید رابطه‌ی خوبی پیدا کردم و تونستم خارج از فضای دانشگاه هم فعالیت داشته باشم. وضعیت اقتصاد ایران با توجه به شرایط خاص ما در منطقه، مسائل مربوط به تحریم‌ها، فعالیت‌های اقتصادی داخلی و خارجی، شرایط واردات و صادرات و… همیشه وضعیت خاصی رو تجربه کرده و البته نوسانات زیادی هم داشته. همین باعث میشد تا اشتیاق و جنب‌وجوش من بیشتر بشه. چون واقعا شرایط اقتصادی تابع عوامل زیادیه و خیلی وقت‌ها هم غیر قابل پیش‌بینیه.
کم‌کم سعی میکردم رو موضوعات خاصی متمرکز بشم و تو دو بخش خودرو و مسکن خیلی کار کردم. هنوز هم در این دو زمینه مقالات و فعالیت‌های اقتصادی خودم رو دارم و با اینکه تو سازمان شهرسازی مشغول به کار شدم ولی مباحث اقتصادی رو تو صنعت خودرو رها نکردم. اما شاید بخش جذابی از زندگی دانشجویی من به زمانی برمیگرده که میخواستم پروژه و پایان نامه‌ی خودم رو ارائه بدم. با نظر یکی از اساتید قرار شد درباره‌ی موضوع رهن و اجاره تو کشور یه مقاله‌ی جامع انجام بدم که در نگاه اول خیلی موضوع ساده‌ای به نظر می‌‌رسید ولی وقتی وارد کار شدم دیدم اون چیزی نیست که من فکر میکنم.
اوایلش کاملا گنگ بودم و نمیدونستم از کجا باید شروع کنم. یه موضوع ساده ولی گسترده که باید شرایط مختلف رهن و اجاره‌ی ملک تو ایران، تاثیر تحریم‌ها و مذاکرات ۱+۵ روی قیمت رهن و اجاره، وضعیت رکورد بازار مسکن، قیمت رهن و اجاره در تهران و شهرهای دیگه ایران یای حتی قیمت مسکن تو مناطق مختلف بررسی میشد. حتی به خیلی از آمارها و اطلاعات دسترسی نداشتم و واقعا باید برای نوشتن یه همچنین مقاله‌ی جامعی کفش آهنی میپوشیدم.
از خودم شاکی بودم که چرا انقدر خودم رو فعال نشون داده بودم و از طرف دیگه موضوع جالب و جامعی بود و برای من پر مدعا هم چالش جدیدی به شمار میرفت. تصمیم گرفتم تا آخرش با جدیت برم. اولین کاری که کردم این بود که یه جستجوی اینترنتی کردم و دیدم مقالات زیادی تو این زمینه نوشته شده که خیلی‌هاش هم توسط منابع معتبر و موثق بوده ولی هیچکدوم کامل نیست. این مقالات یا وضعیت رهن و اجاره تو یه سال مشخص یا شرایط خاصی رو بررسی کرده بودن یا نهایت به یه سال یا چند سال قبلش مقایسه شده بود.
اما نکته‌ی قابل توجه اینجا بود که وقتی سراغ مشاورین املاک رفته بودن، این صنف نظرات متفاوتی داشته و حتی مردم هم میگفتن وضعیت بازار رهن و اجاره اون چیزی نیست که به صورت رسمی اعلام میشه و تفاوت خیلی زیاده. یه سری اطلاعات مثل تعداد قراردادهای رهن و اجاره‌ی ثبت شده، قیمت رهن و اجاره تو تهران، نمودارها و آمارهای مختلف، پیش‌بینی کارشناسان از وضعیت بازار مسکن و رهن و اجاره رو جمع‌آوری کردم. اما حلقه‌ی گمشده جایی بود که من فقط به تهران دسترسی داشتم و نمیتونستم آمار دقیقی از کل کشور به دست بیارم. از طرف دیگه میخواستم آمار‌ها و تحلیل‌هام تازه و بروز باشه و در عین حال جامعیت خودش رو حفظ کنه.
تصمیم گرفتم بیشتر وارد بازار بشم و اطلاعات دقیق و واقعی که داره اتفاق میفته رو به دست بیارم. ولی از یه جایی به بعد دیگه کارم قفل کرد. نمیتونستم درباره‌ی شهرهای دیگه ایران نظر بدم یا آمار موثق داشته باشم. یه مدتی کار رو رها کردم و به این در و اون در زدم ولی گره‌ی مشکل من باز نمیشد. ذهنم بدجور درگیر این قضیه بود. به خاطر نوع شغل و تحقیقای که همیشه داشتم تقریبا بیشتر روز رو با گوشی موبایل یا لپ‌تاپم تو اینترنت سپری میکردم.
یه روز تو اداره نشسته بودم و ذهنم خیلی درگیر این موضوع بود که چی کار کنم. همینطوری نگاهم به گوشی موبایلم و داشتم با انگشتم صفحه‌ی لمسی گوشی رو این طرف اون طرف میکردم و حواسم جای دیگه بود، ولی یه دفعه نگاهم به یه برنامه رو گوشیم افتاد که ….
نمیدونم چرا تا حالا بهش فکر نکرده بودم. اپلیکیشن شیپور رو دانلود کرده بودم و ریخته بودم رو گوشیم که چند تا وسیله‌ی خونمون رو بفروشم و هر از چند گاهی هم توش چرخ میزدم اگه چیز خوبی پیدا کردم بتونم بخرم. اصلا حواسم نبود که با اپلیکیشن شیپور راحت میتونم به همه‌ی اون چیزی که میخوام برسم. چون از تمام شهرها و استان‌های ایران آگهی‌های واقعی و بروز تو زمینه‌ی رهن و اجاره داشت و خیلی راحت میتونستم از قسمت فیلتر کردن اپلیکیشن شیپور یا قسمت جستجو و انتخاب استان و زیرمجموعه‌ها، سریع به اون چیزی که میخوام برسم. راحت میتونستم قیمت رهن و اجاره‌ مسکن تو شهرهای مختلف رو با هم مقایسه کنم. اطلاعات مربوط به مناطق شهری رو به دست بیارم.
نه تنها اپلیکیشن شیپور اطلاعات جامعی به من داد و یه مقاله‌ی توپ نوشتم بلکه باعث شد سریعتر از اون چیزی که فکر میکردم به نتیجه برسم. واقعا شگفت‌انگیز بود. حتی تو وبلاگ شیپور چند تا مقاله‌ی خوب درباره‌ی رهن و اجاره مسکن بود که مطلب «بررسی وضعیت اجاره مسکن سال ۱۳۹۴ در سایه مذاکرات هسته ای» اطلاعات و ایده‌های خوبی به من داد. یه وقتایی واقعا گنج‌‌های پنهانی وجود داره که مثل اپلیکیشن شیپور کنار ماست ولی حواسمون نیست.
خلاصه مقاله‌ام رو ارائه دادم و به جرات میگم اساتیدم فکر نمیکردن که چنین مطلب جامع و کاملی باشه. وقتی میخواستم منابع مقاله رو اعلام کنم گفتم سایت و اپلیکیشن شیپور. کمتر کسی باور میکرد من از روی یه اپلیکیشن موبایل چنین اطلاعاتی رو به دست آورده باشم.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.