دوربین آنالوگ را فراموش کنید!

۴۰ سال پیش وقتی توی آزمون ورودی دانشگاه قبول شدم و قرار بود بعد از چهار سال درس خوندن به عنوان معلم مشغول به کار بشم، مادربزرگم به عنوان هدیه برام دوربین عکاسی خرید که البته بعدها فهمیدم به این نوع دوربین ها که باید براشون فیلم خام خرید و توی تاریک خونه چاپش کرد، آنالوگ می گن.

مارکهای دوربین عکاسی اون زمان مثل الان خیلی متنوع نبود. توی بازار جز دو تا سه نوع برند دوربین نمی شد چیز دیگه ای پیدا کرد که البته به خاطر کیفیت قطعات و اصل بودن کالا، نه تنها دوربین ها عمر طولانی مفیدی داشتن بلکه کیفیت عکس ها هم خیلی عالی بود.

واسه همین با وجود استفاده مداوم من از این دوربین، امروز همچنان سالمه. اگرچه گذر زمان روی ظاهرش اثر گذاشته و کمی کهنه به نظر می رسه. البته بعضی ها به این نوع کالاها نمی گن کهنه. بلکه اونا رو توی گروه اشیا آنتیک و عتیقه طبقه بندی می کنن.

خلاصه اینکه یادمه همون روزها وقتی خودم کلی از عکاسی با این دوربین و ظهورشون لذت می بردم، تصمیم گرفتم از دوربینم به بهترین شکل نگهداری کنم تا بتونم یه روز به عنوان یه هدیه ارزشمند بدمش به فرزندم.

آخه راستش اون زمان حتی به مخیله ام هم خطور نمی کرد که دنیا با گذشت چهل سال از لحاظ علمی زیرو رو بشه. طوری که امروز دوربین ای عکاسی آنالوگ نه تنها کاربرد ندارن که به عنوان ابزارهای پرهزینه و پر دردسر شناخته بشن.

در نهایت اینکه بعد از چندین سال استفاده از دوربین هدیه مادر بزرگ، گذاشتمش کنار به این امید که یه روز بچه ام باهاش عکس بگیره.اما امروز متوجه شدم این وسیله هیچ جذابیتی برای پسر ۱۰ ساله ام نداره.

چندباری هم برای تشویق کردنش به عکاسی با این نوع دوربین، فیلم خام خریدم اما انگار محدودیت در تعداد عکس و نبود امکان مشاهده عکس، درست چند لحظه بعد از عکاسی باعث شد پسرم چندان رغبتی به استفاده از دوربین آنالوگ نداشته باشه.

منم که این وضعیت رو دیدم دیگه اصرار نکردم. احتمالا هم حق با بچه های این دوره زمونه ست. آخه وقتی دوربین های دیجیتالی توی بازار با انواع رنگها، سایزهای کوچیک و وزن کم، مشکل امکان از بین رفتن عکس ها بر اثر ورود نور به فیلم عکاسی رو ندارن، طبیعیه بچه ها دیگه دلشون نخواد با دوربین های چهل سال قبل کار کنن. ضمن اینکه داشتن دوربین دیجیتال یعنی فرصت عکاسی تا بی نهایت تصویره.

علاوه بر این، من حتی متوجه شدم عکاس های خبری هم از دوربین های دیجیتالی برای کارشون استفاده می کنن و خلاصه اینجوریه که دوره دوربین های عکاسی آنالوگ تموم شد با این تفاوت که علاقمندانش همچنان وجود دارن هرچند انگشت شمار.

چون همون طور که گفتم یه سری افراد دوس دارن هنوز گهگداری با این نوع دوربین ها عکاسی کنن و یا مایلند به عنوان یه کالای آنتیک دوربین های آنالوگ رو توی کلکسیونشون نگهداری کنن.

واسه همین تصمیم گرفتم دوربین عکاسی قدیمی ام رو بفروشم و یه دوربین دیجیتالی برای روز تولد پسرم بخرم. به نظرم این جوری می تونستم بیشتر خوشحالش کنم تا اینکه دوربین آنالوگ بهش هدیه بدم.

برای این کار، بهترین جا رو سایت شیپور تشخیص دادم. علتش هم خیلی واضحه. چون اگه شما هم این سایت رو بشناسین می دونین شیپور محل خرید و فروش لوازم دست دومه که مشتری ها بر اساس قیمتی که توی آگهی کالا درج شده به فروشنده زنگ میزنن. این طور مبادله کالا نگرانی در مورد ضرر کردن و کلاه سر رفتن رو هم از بین می بره. ضمن اینکه درج آگهی اینجا همیشه رایگانه.

حالا اینکه من چطور شد با شیپور آشنا شدم خودش یه داستان دیگست. فقط همین قدر لازمه بگم که من متوجه شدم با توجه به حجم تبلیغات این سایت، تعداد مراجعینش بالاست و همین مساله منو مجاب کردن که از شیپور برای فروش دوربین عکاسی آنالوگ و خرید یه دوربین دیجیتال کمک بگیرم

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.