عید نوروز مبارک!

جمشید، اولین شاه ایران زمین، در حال عبور از آذربایجان، دستور داد تا تختی براش مهیا بشه و سپس با تاخ زرین روی سرش، بر تخت نشست. با رسیدن نور خورشید به تارخ زرین او، جهان نورانی شد و مردم شادمانی کردن و اون روز رو “روز نو” نامیدن.
این اسطوره باستانی در شاهنامه در مورد “نوروز” هست. البته همون طور که از اسمش پیداست، این فقط یه داستان از پیدایش نوروزه. اینکه چطور و از کجا آیین نوروز پدید اومد، مشخص نیست اما روایت های مختلف عنوان می کنن که رواج نوروز در ایران به ۵۳۸ سال قبل از میلاد بر میگرده زمانی که کوروش بزرگ به بابل حمله میکنه نوروز رو جشن ملی اعلام میکنه. البته یه روایتم هست که میگه زرتشت بنیان گذار این آیینه.
آیین نوروز امروز بعد از گذشت بیش از سه هزار سال، همچنان برگزار میشه و این رسم قدیمی به پیشنهاد جمهوری آذربایجان در سال ۱۳۸۸، توسط سازمان ملل به رسمیت شناخته شد و با تصویب یک قطعنامه در مجمع عمومی این سازمان، عید نوروز رو روز بین‌المللی نوروز و فرهنگ صلح در جهان نامیدند.
در سال ۱۳۸۹ هم نخسیتن دوره جشن جهانی نوروز در تهران برگزار و پایتخت ایران، به عنوان دبیرخانه نوروز شناخته شد. اگرچه فقط ایران و افغانستان، نوروز رو مبدا آغاز سال نو خودشون قرار دادن اما بعضی کشورها هم به مناسبت این روز، تعطیل رسمی هستن.
جغرافیای نوروز با همین نام یا نام های مشابه سراسر خاورمیانه، بالکان، قزاقستان، تاتارستان، در آسیای میانه چین غربی (ترکستان چین)، سودان، زنگبار، در آسیای کوچک سراسر قفقاز تا آستراخان و نیز آمریکای شمالی، هندوستان، پاکستان، بنگلادش، بوتان، نپال و تبت رو شامل میشه. بیشتر این کشورها با تقویم میلادی کار میکنن اما عید نوروز رو به عنوان آغاز فصل بهار جشن میگیرن.
البته آیین های نوروزی در کشورهای مختلف، متفاوته. مثلا در افغانستان مردم به جای سفره هفت سین، سفره هفت میوه می چینن. اما به طور کلی بیشتر از ۳۰۰ میلیون نفر نوروز رو جشن می گیرن.
جالبه بدونین در شهر لکنو هند هر ساله عید نوروز برگزار میشه و هفته نامه ای هم با نام نوروز در این شهر منتشر میشه. پارلمان فدرال کانادا هم سال ۱۳۸۸، اولین روز بهار هر سال را به عنوان نوروز (Nowruz Day)، عید ملی ایرانیان و بسیاری اقوام دیگر نامگذاری کرد.
مسئله مهم توی مبحث نوروز، نفوذ این مراسم در هر آیین و فرهنگی بوده. حتی اعراب پس از حمله به ایران اگرچه در ابتدا مالیات سنگینی به برپایی دو جشن نوروز و مهرگان وضع کردن و خلفای دو پادشاهی امویه و عباسی هم این روش رو ادامه دادن، اما بعدها خودشون هم توی این جشن شرکت کردند!
ولی خب، نوروز فقط انجام خونه تکونی، تغییر محیط زندگی، دکور، باب شدن یه رنگ جدید و گشودن پنجره ها برای ورود هوای تازه به خونه هامون نیست. نوروز میتونه یه ایستگاه برای تحول در اندیشه ها و نگرشها مونم باشه. یه نگاهی به طول سال بندازین. همه چیز تقریبا یکنواخته. یه برنامه که از اول سال پیش گرفتیم رو داریم ادامه میدیم. حتی اگه تمایل داریم این مسیر رو عوض کنیم ولی انگار انگیزه ای در کار نیست.
اما نوروز و بهار، تغییر سال و گذاشتن یه تقویم جدید روی میز که نشون دهنده ۳۶۵ روز فرصت تازه هست، میتونه یه انگیزه بزرگ برامون باشه. اگه مدتیه دلمون میخواد دست از تنبلی برداریم و هر چند روز یه بار یه کتاب بخونیم، یا با صرفه جویی کردن خریدهای اضافه رو از زندگیمون کم کنیم، تو حرفه ای که داریم راه های جدیدی امتحان کنیم، سفرهای متفاوت بریم، به زندگی اجتماعیمون شکل دیگه ای بدیم، مهمونی های بیشتر و کم هزینه تر رو جایگزین مراسم پر خرج کنیم و یا دست از دید منفی به آدم ها برداریم، الان بهترین زمانه.
تصمیم بگیریم، اراده کنیم و براساس امکانات موجود، عمل کنیم. یادمون باشه، مهم نیست چقدر از برنامه های ما اجرایی شد، مهم اینکه اراده ما برای حرکت تحقق پیدا کرده. اگه میخواستیم ماهی سه تا کتاب بخونیم ولی اخر سال به طور میانگین ماهی یه کتاب به کتابخونمون اضافه شد، به خودمون خرده نگیریم.
همیشه بهترین نتایج از حرکت های و ایده های کوچیک به دست اومدن.
خلاصه اینکه، شاید علت تداوم فرهنگ نوروز در مدت بیش از سه هزار سال و با فراز و نشیب های بسیار، در نگاه مردمان هر دوره به این آیین به عنوان یک مرحله تحول و شروع زندگی و سبکی جدید بوده.
نوروز مبارک!

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.