لباس عروس دختر خاله من که هیچ وقت تنش نرفت!

قرار بود اوایل تابستون مراسم عروسی دختر خالم برگزار بشه و از چند ماه قبل ما خودمون رو برای برگزاری این جشن آماده کرده بودیم. دختر خالم تصمیم گرفته بود لباس عروسیش رو با طراحی مشترک من و خودش بدوزه. می خواست یه لباس خاص و منحصر به فرد داشته باشه. برای این کار ما کلی توی اینترنت جستجو کردیم و این طوری شد که با سایت شیپور هم آشنا شدیم. چون بین همین جستجوهای اینترنتی، مطلبی با عنوانپارچه مناسب لباس عروس شما کدومه؟!رو که وبلاگ شیپور منتشر کرده بود، پیدا کردیم.
توی این مطلب نکات مفیدی در مورد لباس عروس های ایرانی با طراحی های بومی و رنگ های متنوع ارائه شده بود که میشد توی دوخت یه لباس عروس خاص ازش استفاده کرد.
تقریبا همه چیز تدارک دیده شده بود، رزرو تالار، تهیه لباس عروس و داماد، دسته گل و حتی برنامه ریزی برای استقبال از عروس و داماد در حین ورود به مجلس. کارت های دعوت رو هم یک هفته قبل از جشن پخش کردیم. اما درست سه روز قبل از برگزاری جشن عروسی، توی یه قسمت از شهر آبا و اجدادی ما زلزله اومد که منجر به تخریب خیلی از خونه ها و آواره شدن مردم شد.
تو این بین چند تا از فامیل های ما هم دچار آسیب شدن. برای همین ما ازشون دعوت کردیم به تهران بیان و تا عادی شدن روال زندگی پیشمون بمونن. اما همین اتفاق باعث شد نظر دختر خالم و همسرش در مورد برگزاری جشن عوض بشه. به خصوص وقتی که متوجه شدن خیلی از مردم بی خانمان، وضع مالی خیلی بدی هم داشتن.
اونا تصمیم گرفتن تمام هزینه عروسی رو صرف مخارج بازسازی خونه های چند تا از مردم بی بضاعت کنن. تصمیمی که ابتدا با واکنش جدی خانواده ها روبرو شد. اما وقتی اصرار و عزم عروس و داماد رو دیدن، مجبور شدن شرایط رو بپذیرن.
در نتیجه این تصمیم، همه چیز کنسل شد و حتی هدیه هایی که به رسم یادبود به عروس و داماد داده شد هم سر از مناطق زلزله درآورد. البته شاید در نهایت دختر خاله من با یه مهمونی ساده تونست به مراسم جشن عروسیش خاتمه بده و کلی از برنامه هاش بهم خورد، ولی چندین خانواده به مدد اون پول تونستن زندگیشون رو از نو بسازن.
اما این بین یه چیز از قلم افتاده بود و اون لباس عروس بود. لباسی که ما کلی وقت و انرژی گذاشتیم تا خیلی زیبا و متفاوت از کار دربیاد. راستش من خیلی دوست داشتم اون لباس به من می رسید اما چون سایز من و دختر خالم با هم فرق داشت، باید از خیرش می گذشتم.
واسه همین من پیشنهاد دادم لباس رو به یه مزون بفروشیم. اونم قبول کرد. ولی بعد از اینکه به یکی دوتا مزون لباس عروس سر زدیم، متوجه شدیم با نشون دادن عکس لباس، کسی حاضر نیست به قیمت مناسب اون رو از ما بخره. از طرفی حمل و نقل لباس هم پرزحمت بود.
برای همین به این فکر افتادیم همون طور که طراحی لباس رو از اینترنت پیدا کردیم، راه فروش لباس رو هم توی اینترنت جستجو کنیم.
اولین گزینه هم سر زدن به سایت شیپور بود. جایی که قبلا از طریق اون تونسته بودیم با طراحی های جالب لباس عروس آشنا بشیم. توی این سایت ما متوجه شدیم غیر از فروش لباس عروس، راه دیگه ای هم برای پول درآوردن از لباسی که دیگه به کار ما نمیاد، وجود داره.
طبق روشی که سایت ارائه کرده بود، ما امکان انتشار آگهی اجاره لباس عروس رو داشتیم. شیوه کار هم خیلی راحت بود. فقط باید چند تا عکس از زوایای مختلف لباس با اضافه اطلاعاتی در مورد سایز اون توی آگهی می ذاشتیم و سپس با درج یه قیمت معقول، منتظر تماس اولین مشتری می شدیم.
اگرچه تا پیدا شدن اولین مشتری، ما زمان نسبتا زیادی رو صبر کردیم اما در نهایت، کارمون نتیجه بخش بود. در واقع ما تونستیم نه تنها هزینه دوخت لباس رو به دست بیاریم بلکه مقداری سود هم عاید کارمون شد.
موفقیت ما در اجاره لباس عروس از طریق اینترنت، بدون دخالت مزون و دادن حق پورسانت به اون ها، منجر به این شد تا خانواده هامون هم جذب شیپور بشن و خب توی اولین سر زدن خواهرم به این سایت، ما فهمیدیم برای اطلاع از آگهی های جدید شیپور لازم نیست این سایت رو هر دفعه تو اینترنت جستجو کنیم. برای راحتی این کار، فقط کافیه اپلیکشین شیپور رو روی گوشی های همراهمون نصب کنیم تا به راحتی به سایت دسترسی پیدا کنیم. اپلیکیشین شیپور هم کم حجمه و نصبش خیلی راحته. بهتره اگه شما هم تمایل دارین کار خرید و فروش کالاهاتون رو از این طریق انجام بدین، این اپلیکیشین رو نصب کنین.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.