مبل دو نفره خوشبخت ما!

یادمه وقتی تصمیم گرفتیم مبلمان رو عوض کنیم چون خانوادمون به خاطر ازدواج پسر و دخترم بزرگتر شده بود، تصمیم گرفتیم یه دست مبلمان ۹ نفره بخریم. مدلش رو انتخاب کردیم و بعد سفارش دادیم که یه مبل دو نفره و دو تا عسلی هم بهش اضافه کنن. اما درست بعد از یه سال که از خرید مبلمان جدیدمون گذشت، مجبور شدیم محل سکونتمون رو عوض کنیم.
خونه جدید مثل قبلی چندان بزرگ نبود و ما مجبور شدیم که به فکر یه چیدمان جمع و جور باشیم. برای همین فکر کردیم دیگه لازم نیست میز دو نفره صبحانه خوریمون رو نگه داریم در حالی که یه میز ناهارخوری ۶ نفره داشتیم و یکی دو تا از دکوری ها مثل آباژور و گلدون تزئینی چینی رو کنار گذاشتیم.
خوشبختانه آپارتمان تازه ما یه انباری بزرگ داشت. ولی خب اینقدر ما وسیله اضافه داشتیم که به سرعت پر شد. راستش من و همسرم فکر کردیم حالا که قرار نیست از تخت یه نفره دخترمون کسی استفاده کنه دیگه موندنش تو اتاق خواب ضرورتی نداره. علاوه بر این کمد لباس دوران بچگی دخترمون که به رسم یادگاری نگه داشته بودم، گذاشتیم تو انباری.
در نهایت اینکه وسایل خونه کم اما جاگیر شد توی آپارتمان جدید. اما بعد از گذشت چند روز من و همسرم از دست و پاگیری مبل ها خسته شدیم. مبلمان ۹ نفره اصلا با فضای نشیمن جور نبود. هر قدر هم که اونا رو فشرده چیده بودیم و یکی دو تا عسلی رو هم گذاشتیم کنار، بازم یکی دو تا از مبل ها انگار زیادی بود
اینقدر سبک، طراحی و رنگ پارچه مبلمان باب میلم بود که اجازه نمی دادم فکر فروختن و خرید یه دست مبل هفت نفره تو به ذهنم بیاد. ترجیح می دادم همین طوری سختمون باشه تا باز کلی وقت و انرژی بذارم توی فروشگاه های مبلمان تا بتونم یه چیزی بخرم که مطابق سلیقم باشه. یکی دو روزی یکی از مبل دو نفره ها رو گذاشتم توی اتاق خواب ولی خب در نهایت می دونستیم برای همیشه بلااستفاده میمونه.
تا اینکه دخترم پیشنهاد داد مبل دو نفره اضافه با همراه یکی از عسلی ها رو بفروشیم. راستش دیگه تو انباری جا واسه این یکی نداشتیم. از اونجایی هم که خونه رو تازه خریده بودیم، احتمال نقل مکان به یه آپارتمان بزرگتر به این زودی ها پیش نمی اومد. دخترم گفت می تونیم به جای این مبل که قراره وقتی همه دور هم جمع بشیم از اتاق خواب به نشیمن منتقل بشه، از دوتا زیرپایی استفاده کنیم.
ایده خیلی خوبی بود. این طوری طراحی خونه هم تغییر می کرد، ضمن اینکه مبل ها سرجاش می موند و فضا بیخودی شلوغ نمی شد. اما اولین چیزی که به ذهنم رسید محل فروش یه مبل دو نفره با یه عسلی بود. این یه جنس کاملا ناقص محسوب می شد که اصلا معلوم نبود کسی پیدا بشه ازم بخره؟!
دخترم فکر این قسمت رو هم از قبل کرده بود. اون توی تبلیغات تلویزیون با یه سایت آشنا شده بود که کارش خرید و فروش لوازم دست دوم بود. می گفت سایت شیپور بازدید خیلی خوبی داره. اینو میشه از حجم وسایلی که توش آگهی میکنن فهمید.
ترغیب شدم که سایت رو خودم هم ببینم. معلوم بود میشه بهش اعتماد کرد که هر چه زودتر ما رو به چیزی که می خواستیم برسونه. یه مسئله مهم توی این سایت درج آگهی به شکل خیلی ساده و البته رایگان بود. مسیر پیچیده ای نداشت. من از مبل دو نفره و عسلی یه عکس گرفتم و گذاشتم تو قسمت فروش.
توی چند روز آینده هم منتظر زنگ زدن مشتری بودم، یکی دوبار به مغازه های فرش فروشی و قالیچه فروشی برای خرید دو تا زیرپایی سر زدم اما قیمت های گرون مانع شد چیزی بخرم. تا اینکه تصمیم گرفتم توی شیپور جستجو کنم. شاید میتونستم اینجا صندلی ای که میخواستم رو با مبلغ کمتری پیدا کنم.
همین طورم شد. اینقدر از رنگ و طرح پارچه زیرپایی ها خوشم اومد که قبل از فروش مبل دو نفره، خریدمشون! به نظرم کار خوبی کردم چون به این قیمتی که اونها رو خریده بودم امکان نداشت توی بازار چیزی پیدا کنم. صحیح و سالم هم بودن فقط دادم قالیشویی اونها رو شستن تا دیگه مشکلی نداشته باشن.
چند روزی از درج آگهی ما گذشته بود که بالاخره یه خانم مبل رو همراه با عسلی از من خرید. گفت برای آپارتمان کوچیکش دقیقا یه همچین چیزی لازم داشته و چون تنها زندگی میکنه، همین یه مبل کافیه.
بعد از این تجربه بود که کم کم به فکر فروش خرت و پرت های توی انباری افتادم. توی شیپور مطالبی در مورد فروش میز و صندلی های فرفورژه یا میزناهارخوری هایی که دیگه دست و پاگیر شده بودن دیدم. البته بعد خوندن نوشته ای در مورد فروش “فرش هایی که با بچه ها بزرگ نمیشن” تخت خواب دوران مجردی دخترم رو هم آگهی کردم.
راستش اینطوری تونستم هم انباریم رو خلوت کنم هم پول زیرپایی هایی که خریده بودم به دست بیارم. راه کار خوبیه. شما هم امتحان کنین.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.