چگونه با از دست دادن حیوان خانگی کنار بیاییم؟

یادمه که چند سال پیش وقتی می رفتم خونه ایمان، یکی از سرگرمی هام، بازی کردن با حیوان خانگی اون بود. یه پرشین کت تنبل و با ابهت که هر چند ساعت یک بار، یه تکونی به خودش می داد. اما با تمام تنبلیش، اگر قرار بود بپره، شاهکار می کرد. برای همین هم ایمان، اسمش رو از رو اسم قهرمان پرش جهان، یلنا ایسینبایوا برداشته بود و یلنا صداش می کرد.
انصافا داشتن حیوان خانگی برای آدم خیلی لذت بخشه و به آدم نشاط میده. به قول ایمان، برای آدمی که تنها زندگی می کنه، داشتن یه حیوان خانگی واجبه. وقتی وارد خونه می شی و می بینی که یکی بدو بدو میاد سراغت و برات ادا و اطوار درمیاره، کلی حال می کنی.
همین حرفا رو سودابه هم می زد. اون دو تا خوکچه هندی تو خونه اش داشت. البته سودابه تنها زندگی نمی کرد. شوهر داشت اما چون بچه نداشتن این دو تا حیوان خانگی جای بچه رو براشون فعلا پر کرده بود.
سودابه هر روز صبح غذاشون رو آماده می کرد و تو قفسشون میذاشت و گاهی هم ولشون می کرد تو اتاق و اجازه می داد که کمی تو اتاق برا خودشون بچرخن.
سودابه اسم این دو تا حیوان خانگی اش رو گذاشته بود پت و مت و گاهی یادش می رفت که پت کدومه و مت کدوم. از بس که اینا شبیه به هم بودن.
یادمه که وقتی بچه بودم، یعنی زمانی که هنوز مدرسه نمی رفتم، خاله مهری تو خونه اش دو تا مرغ عشق داشت که من همش بهشون می گفتم، کبوتر. یا همسایه مون، خانوم دهدار اینا هم تو خونه دو تا کاسکو داشتن.
به هر حال، دور و بر ما خیلیا بودن که حیوان خانگی داشتن و وجود این حیوونا، حسابی سرگرمشون می کرد.اما علاوه بر سرگرمی های ناشی از داشتن حیوان خانگی، داشتن این موجودات یکسری دردسرها و مسئولیت های خیلی مهم هم برای صاحباشون به وجود می آره.
کسی که توی خونه اش حیوان خانگی داره، موظفه که این کارها رو حتما انجام بده و این اصول رو رعایت کنه.
۱- وقتی که هوای بیرون خونه مناسب باشه، بهتره که برای چند ساعتی، حیوان خانگی رو خارج از خونه نگه داشت.
۲- اگر حیوان خانگی داخل خونه است، نباید اجازه داد که حیوون، به اتاق خواب نزدیک شه به ویژه اتاق خواب بچه ها.
۳- بهتره که توی خونه برای تصفیه هوا و خارج کردن هوای آلوده و آلرژی زا، از صافی هوا یا تهویه هوا استفاده شه.
۴- بهتره هر چند مدت یک بار، با جارو کردن، گردگیری و شست ‌و شو، خونه رو پاک و تمیز نگه داشت و علاوه بر این، تو جاروبرقی، از فیلترهای HEPA استفاده کرد.
۵- بعد از هر بار تماس با حیوان خانگی باید دست‌ها رو کاملا شست.
۶- فضولات حیوان خانگی رو هر روز باید از تو لونه اش و یا حیاط خونه جمع کرد بماند که این کار رو حتما باید با دستکش‌ های مخصوص انجام داد.
۷- و جدای از همه این کارها باید حیوان خانگی رو مرتب پیش دامپزشک برد و واکسن هاش رو هم سر موقع زد.
یادمه که ایمان، اونقدری که برای دوا و درمون یلنا خرج می کرد، برای خودش خرج نمی کرد. خب منطقی بود. کافی بود که یکی از واکسن های گربه رو نزنه و یا دیرتر از وقتش بزنه، اون وقت امکان داشت که حیوان خانگی مریض شه و بعد هم مریضیش به خود ایمان منتقل شه.
البته بماند که این جور مسئولیت ها به ویژه برای بچه هایی که حیوان خانگی دارن، بسیار مفیده. قبول کردن مسئولیت ‌هایی مثل غذا دادن،‌ تمیز کردن و خوابوندن حیوان خانگی، بهترین راه ایجاد مسئولیت ‌پذیری برای بچه های کوچیکه.
بچه ها وقتی ببینن که وجود حیوان خانگی شون، وابسته به اوناست و مثلا اگر بهش غذا ندن، گرسنه می مونه یا اگر حمومش نکنن، کثیف می شه، خود به خود مسئولیت ‌پذیر می شن. در واقع، بچه تو این حالت تمرین می کنه تا مثل بزرگتراش احساس مسئولیت داشته باشه یعنی، برای حیوان خانگی غذا تهیه کنه و ازش مراقبت کنه.
اضافه بر این، داشتن حیوان خانگی، به بچه ها کمک می کنه تا با مساله مرگ و حس فقدان کنار بیان. تا در آینده اگر چیزی و یا موقعیتی رو از دست دادن، براشون شوک آور نباشه.
اما همین مساله از دست دادن و مرگ حیوان خانگی، بعضی وقت ها هم خیلی دردناکه. درسته که به خاطر عمر کوتاه حیوانات، هر آدمی حتما با مرگ حیوان خانگی اش مواجه می شه و این مساله به مرور براش عادی می شه، اما باز مرگ بعضی از حیوانات خانگی حسابی دردناکه.
به قول مادرم، چشم بعضی از حیوون ها بد جوری آدم رو وابسته می کنه. حیوونا چون زبون بسته ان و حرف نمی زنن، با نگاهاشون ارتباط برقرار می کنن.
مثلا یادمه که وقتی ۸ سال داشتم، پدرم برای عید قربان یه گوسفند خریده بود و باید فردا صبح سرش رو می برید. شب قبل از ذبحش، من چند ساعتی رو بالای سرش بودم و بهش علوفه و غذا می دادم. شاید باور نکنید اما حیوونی با نگاه غمگینش بهم می فهموند که چقدر ناراحته. حتی من دیدم که داشت اشک می ریخت.
یادمه که اون سال هر چی بهم گفتن که کباب گوشت این حیوون رو بخورم، قبول نکردم و تا چند ماه، هر بار که کباب داشتیم، یاد نگاهش می افتادم و کلی حالم گرفته می شد.
حتی ایمان هم بعد از ۳ سال زندگی با یلنا، وقتی دید که مشغله کاریش نمی ذاره که به حیوان خانگی اش برسه، مجبور شد اون رو به یکی دیگه بفروشه، کلی غمگین شده بود.
ایمان می گفت که وقتی میاد خونه و یلنا رو نمی بینه، احساس خلاء می کنه اما خب مجبور بود که ازش دل بکنه. یا مثلا همسایه مون، وقتی که یکی از کاسکوهاش فوت کرد، تا یه مدت دیگه دل و دماغ نداشت و حوصله نگه داری از اون یکی حیوان خانگی اش رو نداشت.
برای کنار اومدن با این فقدان، روش های مختلفی پیشنهاد شده. مثلا یکیش اینه که برای فوت اون حیوان خانگی یه عزاداری ساده بگیریم. عزاداری ای که اعضای خانواده توش حضور داشته باشن.
روش دیگه اینه که تا یه مدت آدم خودش رو با ورزش، کتاب خوندن، فیلم دیدن، مسافرت و … سرگرم کنه. یا این که آدم تا یه مدت به فیلم ها و عکس هایی که از حیوان خانگی اش داره، نگاه کنه تا به مرور زمان، فقدانش براش عادی بشه. یا مثلا بره و یه حیوان خانگی دیگه تهیه کنه.
واقعیتش، از دست دادن حیوان خانگی انقدر دردناکه که دقیقا مثل از دست دادن یکی از اعضای خانواده می مونه. اصلا از هر کی که یه حیوان خانگی داشته بپرسیم، همه می گن که حیوان خانگی شون مثل یکی از اعضای خانواده شون می مونه.
همین مساله باعث شد که من از خرید حیوان خانگی منصرف بشم. چون می دیدم که اونایی که حیوان خانگی دارن، هم چقدر مسئولیت سرشون می ریزه و هم بعد از مگ حیوان خانگی شون دچار چه افسردگی هایی میشن.
علاوه بر این، به نظر من اونایی که حیوان خانگی دارن، اگر فکر می کنن که توانایی نگه داری و مراقبت از حیوان خانگی رو ندارن، بهتره اون زبون بسته رو به کسی که جا و زمان مناسب برای نگهداری از حیوان خانگی داره، بسپرن.
کسی که بتونه به موقع غذای حیوون رو بده، حمومش کنه و واکسن هاش رو بزنه و علاوه بر این بتونه با آوردن یه جفت، باعث سرگرمی و نشاط حیوون بشه. نه این که حیوون رو فقط به خاطر لذت بردن شخصی از اولین نیازهای غریزی و بدیهیش محروم کنه.
یکی از بهترین راه های فروش حیوان خانگی، سایت شیپوره. یعنی کسایی که فکر می کنن که چندان زمان و فرصت و جا برای نگه داری از حیوان خانگی ندارن، بهتره که چند تا عکس از حیوان خانگی شون بگیرن و آگهی فروش حیوون رو تو سایت شیپور بذارن.
حتی می شه با نصب اپلیکیشن شیپور تو گوشی موبایل، تمام این کارا رو از طریق گوشی موبایل انجام داد. مثلا ایمان یلنا رو از طریق همین آگهی تو سایت شیپور به یه خانومی داده بود که خوشبختانه، دنبال یه جفت برای پرشین کت خودش می گشت.
من جدا پیشنهاد می کنم که اگر توان نگه داری از حیوان خانگی رو ندارید، حتما اون رو از طریق شیپور به کسی که توانش رو داره، بفروشین.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.