کبوتر بی پناهی که تو شیپور پناه گرفت!

توی فصل بهار و تابستون، تقریبا یکی دو شب توی هفته، شب ها بعد از شام برای خوردن چایی و هواخوری میرفتم رو پشت بوم آپارتمانمون. این عادت رو از زمانی که توی شهرستان بودم و توی یه خونه بزرگ حیاط دار زندگی می کردم، با خودم داشتم. یادمه اون زمان شام رو هم توی حیاط روی یه تخت چوبی زیر یه درخت سیب می خوردیم. اما از وقتی که مجبور شدم برای درس و بعد هم کارم بیام تهران و توی یه آپارتمان چهل متری زندگی کنم، دیگه خبری از شام زیر سقف آسمون نیست. واسه همین گهگداری چایی آخر شبمو برمی داشتم و میرفم رو پشت بوم، بلکه بتونم نفسی تازه کنم.
توی یکی از همین شب ها، وقتی رفته بودم رو پشت بوم، چشمم به یه کبوتر سفید خیلی زیبا افتاد که یه گوشه، کنار چند تا آجر پناه گرفته بود. بهش که نزدیک شدم فقط از ترس دور خودش چرخید. فهمیدم نمی تونه بپره. تو دستم گرفتمش و بال هاشو بررسی کردم. حدسم درست بود. یکی از بال هاش آسیب دیده بود.
بردمش توی آپارتمانم و اول کمی بهش آب و خورده نون دادم. تصمیم گرفتم بالشو به دامپزشک نشون بدم. اما از اونجایی که تا اون لحظه سر و کاری با دامپزشک نداشتم، آدرسشونو بلد نبودم. واسه همین تو اینترنت جستجو کردم. می دونستم اونجا می تونم مشکلمو حل کنم که از قضا به یه مطلب عالی با عنوان “مهمترین لیست مورد نیاز برای حیوانات خانگی” توی وبلاگ شیپور برخوردم. توی این مطلب آدرس چند تا دامپزشکی رو نوشته بود که البته یکیشون با خونه من فاصله چندانی نداشت.
واسه همین صبح روز بعد، یه ساعتی مرخصی گرفتم و اول کبوتر رو بردم پیش دامپزشک. دکتر که معاینه اش کرد گفت مشکل چندانی نداره و با یه پماد حل میشه. چون می دونستم تا خوب شدن کبوتر باید خودم ازش نگهداری کنم و من هم اطلاعات چندانی در این باره نداشتم، در مورد تغذیه و شرایط مراقبت از کبوتر اطلاعاتی از دامپزشک گرفتم و برگشتم خونه.
مجبور بودم کبوتر رو تا غروب که بر میگردم بذارم توی قفس و یه مقدار غذا و آب هم براش بذارم. این برنامه دو هفته ای طول کشید. تا اینکه بال کبوتر بهبود پیدا کرد و دیدم می تونه توی فضای خونه پرواز کنه. بعد از این ماجرا، تصمیم گرفتم یه فکری به حال کبوتر بکنم. دلم نمی خواست پرنده بیچاره رو همین طوری تو آسمون رها کنم. به خصوص که دامپزشک به من گفته بود این کبوتر به خاطر فرم بدنش و رنگی که داره، از نوع کبوترهای قیمتیه و نباید باهاش مثل کبوترهای معمولی رفتار بشه.
اما با این همه من کاری از دستم براش برنمی اومد. چرا که نه علاقه و فضای کافی برای نگهداری اون توی خونه در اختیار داشتم و نه وقتشو. می ترسیدم اگه قرار باشه همش توی قفس باشه و یا توی خونه بچرخه، بعد از مدتی مریض بشه.
برای همین با یکی از دوستانم در این مورد مشورت کردم. اون بهم گفت بهتره پرنده رو ببرم پرنده فروشی و بفروشمش و یا کلا بسپرم به اونا. فکر خوبی بود. ولی خونه من تا اولین پرنده فروشی کلی فاصله داشت. برای همین مجددا از اینترنت کمک گرفتم. موضوع جستجوم، پرنده فروشی بود. اما این بین یادم اومد که قبلا توی مطلبی که از وبلاگ شیپور خوندم، نوشته بود میشه با درج آگهی رایگان حیوانات خانگی رو توی سایت شیپور بفروشیم.
وقتی جستجو کردم سایت شیپور، همزمان با پیدا شدن آدرس سایت، گوگل اپلیکیشن شیپور رو هم برام پیدا کرد. قبل از سر زدن به سایت، ترجیح دادم ببینم این اپلیکیشن چیه. اونجا بود که متوجه شدم سایت شیپور برای سهولت دسترسی مراجعینش، یه اپلیکیشن سبک طراحی کرده که به راحتی میشه روی گوشی تلفن همراه نصب کرد و هر زمان تمایل داشتیم به سادگی وارد سایت بشیم.
من هم همونجا اپلیکشین رو روی گوشیم نصب کردم. چون می دونستم تنها راه من برای فروش کبوتر همین سایته.
در نهایت هم همین طور شد. من یه عکس با کیفیت بالا از کبوتر گرفتم و توی آگهی، درج کردم. راستش چون من این پرنده رو پیدا کرده بودم برام قیمت فروشش مهم نبود، واسه همین به جای قیمت نوشتم مجانی اما با رعایت چندتا شرط. یکی از شرط ها هم این بود که کسی که قراره صاحب کبوتر بشه، در مورد پرنده ها به خصوص کبوتر اطلاعات کافی داشته باشه و بتونه در یه فضای مناسب ازش نگهداری کنه.
خلاصه اینکه من بعد از گذشت یه هفته از انتشار آگهی، تونستم کبوتر رو به خانمی که توی خونش از چند تا کبوتر دیگه هم نگهداری می کرد، بسپرم.
شما هم اگه حیوانی رو پیدا کردین یا شرایط زندگیتون طوری تغییر کرد که دیگه نتونستین از حیوان خانگیتون نگهداری کنین، می تونین از طریق سایت شیپور اونو بفروشین.

ممکن است شما دوست داشته باشید بیشتر از نویسنده

اگر شما هم اطلاعاتی در این زمینه دارید با ما در میان بگذارید :

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.