صنعت مد و پوشاک و استایل دومین آلوده کننده اکوسیستم دنیا پس از صنعت نفت است. در حالیکه تمهیدات عظیمی برای جایگزین کردن و تغییر سیاستهای کلان در استفادذه از سوخت دیده میشود، ظاهرا دنیای مد و استایل در یک سکوت خبری به سر میبرد. سکوتی که میتواند شکسته شود و حتی به تحول دنیای مد و استایل هم بینجامد.

طبیعت یک منبع الهام ابدی برای طراحان مد، استایل، لباس و پارچه است. نتیجه به دست آمده از طراحیهای مد و لباس و پارچه بسیار متنوع، زیبا، تاثیرگذار و شگفتانگیز است. این تاثیر آنقدر مبهوت کننده است که اغلب فراموش میکنیم این زیبایی به چه بهایی به دست آمده است. زیبایی لباس و مد، آسیبهای خانمان سوزی که فشن به بدنه طبیعت و اکوسیستم میزند را خیلی زیبا پنهان میکند. از طرفی، مصرف گرایی و حراجهای سرسامآور سالیانه بر روی پوشاک و محصولات جدید پس از هر فشن ویک، تقاضا را بالا برده و تولید را با سرعت زیادی پیگیری میکند. در چنین شرایطی، آن چه ما کوچکترین اهمیتی به آن نمیدهیم این است که مد و لباس چه نقشی در آلوده کردن کره زمین و تغییرات اقلیمی دارد. اما فشن و مد و لباس هم باید تغییراتی بکند.

مد و استایل، مصون از اتهامات محیط زیستی
جای تعجب ندارد که هر تجارت سودمندی در دنیا، هرچقدر هم مخرب و آلوده، به راحتی در دادگاههای فکری سیاسی دنیا تبرئه بشود. مد و استایل، با وجود این که سهم عجیب بزرگی در آلوده کردن اکوسیستم کره زمین دارد، اما هیچوقت در بحثهای سیاسی، سخنرانی سیاستمداران، و یا گزارشها و صحبتهای منابع موثق مورد اتهام قرار نمیگیرد. یکی از دلایلی که حامیان محیط زیست پیگیر تغییر سیاستهای کلان کشورها در قبال محیط زیست هستند، تغییر شکل کاری تجارتهای بزرگ است که مردم کنترلی روی آن ندارند. شاید هیچکس فکرش را هم نمیکرد صنعت لباس و استایل از سوخت و نفت و طلا قدرتمندتر باشد!

تغییرات اقلیمی، ثبات مد و استایل
فست فشن، یا صنعت سریع مد، بر اساس اصل منسوخیت شکل گرفته است. هدف در فشن سریع این است که مصرف کننده در یک مدت زمان کوتاه و مشخص از استایل و لباسش خسته شود و به دنبال جایگزین کردن استیل قدیمی با استایل جدید و دور انداختن و ترک کردن استایل قدیمی باشد. تولیدات جدید استایل در فشن سریع، همیشه از منابع محیط زیستی زیادی استفاده میکرده و آلودگی زیادی داشته است. اما در حال حاضر، و در حالی که انگشت اتهام به سمت گوشت خوردن و سوختهای فسیلی نشانه رفته است، هیچکس یادآور نمیشود در فشن و تولید استایل، چه حجمی از آب به هدر میرود. یادمان باشد قرار نیست بگوییم فشن و استایل باید از میان برود، اما استایل و فشن باید رویکردش را با تغییرات اقلیمی تغییر بدهد.
مگر مد و استایل چقدر اقلیم را آلوده میکند؟
با اینکه باورش سخت است صنعت تولید استایل و پوشاک زیبا آلوده کننده باشد، اما در اینجا به 9 دلیل آلوده بودن مد و استایل اشاره خواهیم کرد؛ اول از همه این که صنعت مد و استایل پس از صنعت نفت دومین آلوده کننده اکوسیستم کره زمین است. مردم سالانه 80 میلیارد تکه لباس میخرند. در هر ثانیه، یک کامیون حامل لباس دور ریخته شده سوزانده میشود. سالانه 70 میلیون بشکه نفت برای تولید پولیستر لباسها مصرف میشود. پولیستر بیش از 200 سال برای تجزیه در طبیعت زمان میخواهد. با هر بار شست وشوی لباسها، فیبرهای پولیستری داخل لباس آزاد میشوند. برای هر یک کیلو پنبه، حدود 10 تا 20 هزار لیتر آب نیاز است. تولید پارچه مسئول 20 درصد آلودگی صنعتی آبها در سال است. کشت پنبه مستقیما با از بین بردن 25 درصد از حشرات کره زمین ارتباط مستقیم دارد.

آینده مد و استایل و تغییرات اقلیمی چقدر روشن است؟
با وجود حرف از تمام خطراتی که دنیای مد و استایل برای اکوسیستم کره زمین ایجاد کرده، و ضرورت تغییر سیاستهای کلان جوامع در قبال کره زمین و در زمینه فشن و استایل سریع، قرار نیست زیبایی مد و استایل را از خودمان دریغ کنیم. ظرفیت مغز انسان برای خلق بالاتر از این حرفهاست که بخواهیم بگوییم باید بنشینیم و افول دنیا را به خاطر فشن تحمل کنیم. اما این که صنعت مد و لباس و استایل چطور میتواند خودش را با تغییرات شرایط اقلیمی وفق دهد بحثی است که در بخش دوم همین مقاله به آن خواهیم پرداخت.


